Жеті атан – Ерке атан

...Бір бай болыпты. Ол кедейленеді. Күндердің күнінде өледі. Артында азын-аулақ мүлкі, бір ұлы және бір түйесі қалыпты. Сол түйе боталайды. Әлгі ұл ботаны сатамын деп жетелеп жүреді. Сөйтіп жүргенде бір байдың қызы есігінің алдына шығып: – Әй, жігітім, андағы ботаңды сатасың ба? – дейді. – Сатам, – дейді жігіт. Сөйтіп, қыз ботаны сатып алып, жеті жасқа келгенше асырап бағады. Тіл үйретеді, адамның тілін білдіреді. Қыз білгіш екен. Түйенің өсе келе қасиетті болатынын алдын ала байқайды. Түйе өте зор, алып атан болған екен. Оны ел «түйенің пілі», ал қыз «Ерке атан» деп кетеді. Енді қызға біреу дарияның ар жағынан келіп құда түседі. Қызды ұзатар күн келеді. Отыз күй ойын, қырық күн тойын жасайтын болады. Бай қызға қалау салады: – Қызым, нарға не арттырайын? – дейді. Қыз айтады: – Не арттырушы едіңіз, өзіңіз біліңіз, байсыз ғой. Артқы еліңіз күйінгендей, алдыңғы еліңіз сүйінгендей арттырыңыз, – дейді. Сонда бай жеті атанға жүк арттырады. Қыз өзі асыраған әлгі Ерке атанға келіп: – Сен «қалып барамын» деме. Мен дарияның ар жағына өтті-ау дегенде маған қарай қаш. Қаш та қуып жет. Мен өтіп болғанша сен де жетесің. Сенің соңыңнан қуады. Қуғанда да қара жорғамен қуады. Ол жеткенше сен судан өт, – дейді. Сонымен қызды ұзатады. Жеті атанға «алдыңғы елім сүйінсін, артқы елім күйінсін» деп жасау-жабдық артады. Олар ұзап кеткенде, әлгі Ерке атан қашады. Соңынан қара жорғамен қуады. Ерке атан судан өтіп кетеді. Қара жорға барып суға тіреледі де қалады. Ерке атан аман-есен судың арғы бетіне өткен соң, қыз жүктің бәрін бір Ерке атанға арттырып, жеті атанды қайыра судан өткізіп, соңындағы еліне айдатып жібереді. Сондағы жеті атанның жүгін жалғыз өзі көтеріп, Ерке атанның жолдың жиегіндегі жантақты шалып жеп, желіп бара жатқаны дейді.

...There was a rich man. He became poor. One day he died. He left behind a little property, a son, and a camel. That camel gave birth to a calf. The son led the calf around, intending to sell it. While he was doing this, the daughter of a rich man came out in front of her house and said: – Hey, my young man, are you going to sell that calf? – I will sell it, – said the young man. So, the girl bought the calf and raised it until it was seven years old. She taught it to speak and understand human language. The girl was knowledgeable. She foresaw that the camel would become sacred as it grew. The camel became very large and was called "the elephant of the camel" by the people, while the girl named it "Erke Atan." Now, someone came from across the river to propose to the girl. The day to marry her arrived. They planned to have thirty musical performances and celebrate for forty days. The rich man asked the girl: – My daughter, what should I load onto the camel? The girl replied: – Whatever you load, you know best, you are rich. Load it so that your back country grieves, while your front country rejoices, – she said. Then the rich man loaded seven camels. The girl went to her beloved Erke Atan and said: – Don’t say "I’m being left behind." When I have crossed to the other side of the river, run towards me. Run and catch up. By the time I have crossed, you will also arrive. They will chase after you. They will chase you on a black horse. By the time they reach you, you should have crossed the water, – she said. So, they married the girl off. The seven camels were loaded with gifts, saying, "Let my front country rejoice, let my back country grieve." When they had gone far, Erke Atan ran away. They chased after it on a black horse. Erke Atan crossed the water. The black horse reached the water and stopped. Once Erke Atan safely crossed to the other side of the river, the girl loaded all the gifts onto one Erke Atan, sent the seven camels back across the water, and let them go to her homeland. It is said that the seven camels carried the load alone, while Erke Atan grazed on the grass by the roadside and ran swiftly.