Шыңырау (І нұсқа)

Зәулім құз жартасқа ұя салған қыран өзінен ұрпақ көрмей шерлі өтеді. Жылдағы тапқан жалғыз жұмыртқасын ордалы жылан жылда жарып тұқымын құртып кетеді. Бір жылы тағы да жұмыртқаға өрмелеп келе жатқан сұр шұбардың үстінен тап болған ызалы қандыкөз қыран өткір тұяқтарымен құлақ-шекеден қатты серпіп, зәулім құздан зындан шыңырауға қарай лақтырып жібереді. Осыдан кейін ұяда бір күні шұңғыл көз, ақ үрпек балапан пайда болады. Жұмыртқа жарып жарық дүниеге көз салған балапанын аялап өсіріп, кең әлемге қанат қақтыру үшін алыс-алыс сапарлар шегіп жем тартады. Тянь-Шань асып, Алтай кетіп, Алатау шарлауға тура келеді. Осындай бір алыс сапардан жем тартып келе жатқанда, шыңырау түбінен құзға қарай өрмелеген аждаһар-жыланның бейнесі көз алдына елестеп, қыран өз ұясына жетуге жан ұшыра талпынады. Биік-биік құздарды артқа тастап самғап келе жатқанда, үстінен қалың нөсер жаңбыр құйылады. Көзінен тамшылаған ыстық жас жаңбырмен бірге тамшылайды.

The eagle, which has built its nest on a towering cliff, will pass away sorrowfully without seeing its offspring. Every year, the only egg it finds is destroyed by a serpentine snake that breaks it open and eliminates its lineage. One year, while climbing towards the egg, it encounters an angry hawk that fiercely strikes it with its sharp talons, throwing it from the towering cliff into the abyss below. After this, one day, a round-eyed, white-feathered chick appears in the nest. The eagle nurtures the chick that has hatched and embarks on long journeys to feed it, allowing it to spread its wings in the vast world. It must cross the Tian Shan, go to Altai, and roam the Alatau. During one such long journey, as it is returning with food, the image of a dragon-snake climbing from the depths of the abyss flashes before its eyes, and the eagle desperately strives to reach its nest. As it soars, leaving the high cliffs behind, a heavy downpour of rain falls upon it. Hot tears stream from its eyes, mingling with the rain.