Арбиян-қоңыр

Арбиян қазақ қызына үйленгеннен кейін, бір балалы болады. Баласы көз тартарлықтай көріктеніп өсіп келе жатқан кезінде, бір күні Арбиян аң аулауға кетеді. Осы кезде суға міне құлап жатқан қарағайдың үстінде жүгіріп ойнап жүрген баласының аяғы тайып кетіп, суға кетіп өледі. Арбиян аңнан келгеннен кейін баласының қайтыс болғанын естіп, бүк түсіп отыра қалады да, сыбызғысын алдырып, қоңырлата тарта жөнеледі. Бұл күй әйеліне жұбатуы және ұлының өліміне деген еңіреген зарын білдіргені екен дейді.

After marrying a Kazakh girl, Arbiyaan has one child. While his son is growing up beautifully, one day Arbiyaan goes hunting. At that moment, while playing on a fallen pine tree over the water, his son's foot slips, and he drowns. When Arbiyaan returns from hunting and hears about his son's death, he sits down in despair, calls for his flute, and begins to play a mournful tune. It is said that this melody was meant to comfort his wife and express his deep sorrow over the death of his son.