Желмая (І нұсқа)

Қорқыт есейіп, бәсіре байланар жасқа келгенде Қыпшақ еліндегі нағашыларына барыпты. Нағашылары Қорқытқа «таутайлақтың» тұқымынан өркені түскен бота сыйлайды. Қорқыт ботаны нәрестедей мәпелеп, тіл-көзден қорғаштап, сылап- сипап өсіреді. Тірсегі бекіп, табаны қата келе бота Қорқыттың соңынан қалмай ілесіп, бір сәт көз жазса боздап мазасы кетеді екен. Тайлақ болып, танауы тесілген соң да не келеге қосылмай, не бөтен адамды маңайына жолатпай, тек қана Қорқытқа бауыр басып өседі. Тайлақтан кейін құнанша, одан әрі буыршын болған шағында жүрісіне тұяқ біткен шыдамайтын, табаны мұздан таймайтын, жеті күн, жеті түн от оттап, су ішпесе, мыңқ етпейтін, тықыр бұйра Желмая болып шыға келеді. Қорқыттың «Желмая» күйі осынау қанатты көлігіне, сенімді серігіне арналған екен.

When Korkyt grew up and reached the age to be tied to a bridle, he went to visit his maternal relatives in the Kipchak land. His relatives gifted Korkyt a foal from the lineage of the "tautaylaq." Korkyt nurtured the foal like a newborn, protecting it from the evil eye and pampering it. As the foal grew stronger and its hooves hardened, it followed Korkyt closely, and if it lost sight of him for even a moment, it would whimper and become restless. Even after it became a colt and had its nostrils pierced, it would neither join the herd nor let any strangers near, growing attached only to Korkyt. After being a colt, it became a yearling, and then, in its mature stage, it transformed into a powerful steed that could not be restrained, with hooves that would not slip on ice, able to go seven days and seven nights without food or water, and would not falter, emerging as the spirited, curly-maned Zhelmaya. Korkyt's "Zhelmaya" melody is dedicated to this winged vehicle of his, his trusted companion.