Жем суының тасқыны

Арқасында домбырасы бар Боғда Жем өзені тасып жатқан кезде, бергі беттегі ауылға өтейін деп, өткелге атын салады. Өзеннің ортасына жеткенде дарияның асау ағысы Боғданы атымен бірге ағызып әкетеді. Бір жарға соғылған аты суға кетеді де, өзі өлдім-талдым дегенде домбырасын арқалап, жиекке шығады. Боғда демін алып, киімін кептіріп отырып: «Япырмай, мынау табиғаттың күші керемет құдірет екен-ау. Бұл менің атымды ағызып алып кетті, өзім өлім аузынан қалдым. Өмірдің өзі де осы қатты ағыс сияқты емес пе?» – деп, Жем өзенінің тасқынын, оның дүлей күшін, күймен бейнелепті. Сол Жем суы былай ағады екен.

With his dombra on his back, Bogda tries to cross to the village on the near bank when the Zhem River is in flood. When he reaches the middle of the river, the wild current sweeps Bogda away along with his horse. The horse, crashing against a cliff, is swept away, and Bogda, nearly drowning, manages to carry his dombra and reach the shore. Catching his breath and drying his clothes, Bogda reflects: "Wow, the power of nature is an incredible force. It took my horse away, and I barely escaped death. Isn't life itself just like this fierce current?" He has depicted the flood of the Zhem River and its overwhelming strength through his music. Thus, the waters of the Zhem flow like this.