Айда бұлбұл, Айжан-ай

Дәулеткерей өзінің әкімшілік жұмысын жиып қойып, енді біраз уақыт Құрманғазымен бірге ел аралап, күй тартып жүреді. Бір осындай сапарда екі алып сол өңірге атағы шыққан Айжан қыздың үйіне барады. Ол өзінің көпке жайылған «Айжан қыз» атанып кеткен күйін тартады. Құрманғазы Айжанның тартысына риза болып кетіп, қолына домбырасын алып, бір жаңа күй шертеді. Папас тұрып: «Құреке, мынауыңыз бұрын-соңды естілмеген күй екен, аты не болады екен?» дейді. Құрманғазы: «Бұл мына Айжан бұлбұлға шығарғаным ғой!» – дейді. Сол арада Папас: «Онда бұл күйдің аты «Айда бұлбұл, Айжан-ай» болсын», – деп күйге ат қойса керек. Құрекеңнің күйіне риза болған Айжан сол арада домбыраға түсіріп алады. Осы жүргенде Құрманғазы Папастың «Жігер» күйін әлденеше рет естіп, аса риза болады. Бірақ творчествалық кезеңнің ең бір көңілді тұсына келгеннен бе, Құрманғазы «Жігерге» еліктеп, өзі бір күй шығарады. Ырғақтық жағынан Құрманғазының «Жігері де» Папас вариантына ұқсайды. Бірақ күйдің динамикалық құрылымы мүлде басқа болады.

Dauletkeri set aside his administrative work and spent some time traveling around the country with Kurmangazy, playing music. During one such trip, the two giants visit the home of the famous Aizhan girl from that region. She plays her well-known piece, which has become widely recognized as "Aizhan Girl." Kurmangazy, pleased with Aizhan's performance, picks up his dombra and plays a new tune. Papas stands up and says, "Kureke, this is a tune I've never heard before, what will it be called?" Kurmangazy replies, "This is what I composed for Aizhan the nightingale!" At that moment, Papas suggests, "Then let this tune be called 'Aida Nightingale, Aizhan-ay,'" and names the piece. Aizhan, delighted with Kureke's tune, immediately transcribes it on her dombra. While they are at it, Kurmangazy hears Papas's "Jiger" several times and is very pleased. However, perhaps because he has reached one of the most joyful periods of his creative phase, Kurmangazy, inspired by "Jiger," composes a piece of his own. In terms of rhythm, Kurmangazy's "Jiger" resembles Papas's version, but the dynamic structure of the piece is entirely different.