Кербез

Бұл күйді Дина «Кербез» деп атайды. Динаның абысыны шынында да сұлу, өткір, ашық адам болғандықтан туысқандар арасында беделді болады. Дина сияқты ол да феодалдық ауылдың салт-санасынан жоғары адам екен, оның даусы күшті болмаса да, нәзік, құлаққа жағымды болыпты. Жаздың кешкі майдақоңыр самалында, ауылдың у-шуы басылған кезде, абысыны Динаға келіп, оның тамаша тартатын домбырасын, ұлы ұстазы Құрманғазының өмір оқиғаларын, анасы Алқа жөніндегі әңгімелерін тыңдайды. Ал Кербез қазақ қыздарының малға сатылатыны, бақытсыздығы жөніндегі қайғылы әндерді ақырын сызылта айтады. Ол өлеңмен Динаға мұңын шағып, шерін тарқатады, ал соңында жастықтың, ғашықтықтың серпілінді әндерін айтып, Динаның көңілін көтереді. Кербездің күйеуі ол келіншек болып атасының босағасын аттаған соң, бірнеше айдан кейін өледі. Жесір қалған Кербез екінші күйеуге шыққысы келмейді. Кербездің едәуір малы болады. Бірақ ол мал-дүниеге жанын салмай, күн көруге жетерлік мөлшерінде ғана шаруасына қарайды.

This tune is called "Kerbez" by Dina. Dina's sister-in-law is indeed beautiful, sharp, and open, which makes her respected among relatives. Like Dina, she is a person above the feudal village's customs, and although her voice is not strong, it is delicate and pleasant to the ear. In the gentle evening breeze of summer, when the noise of the village has subsided, her sister-in-law comes to Dina and listens to her wonderful playing on the dombra, the life stories of her great teacher Kurmangazy, and tales about her mother Alka. And Kerbez softly sings sad songs about how Kazakh girls are sold for livestock and their misfortunes. She shares her sorrows with Dina in verse, expressing her feelings, and at the end, she sings uplifting songs of youth and love to cheer Dina up. Kerbez's husband dies a few months after she steps over her grandfather's threshold as a bride. The widowed Kerbez does not wish to remarry. Kerbez has considerable livestock. However, she does not devote her soul to wealth and only manages what is enough to make a living.