Әттең, жалған, тұл дүние

Қараңғылық пен надандық жайлаған өткен заманда күн сайын үдеген сары ауру, елді өрттей шарпып, өлім көбейіп, ауыл адамдары көмуге үлгермей қарбаластаныпты. Бұл дерт Мүкейдің де бауырын жалап, үрім-бұтағын жалмапты. Сонда қасіретті күйші, дауылды күні зәр күйіне келген қыран құстай шарқ ұрып, «әттең, жалған, тұл дүние-ай» деп домбырада күй төгіпті.

In the past, when darkness and ignorance prevailed, the increasing yellow fever ravaged the land like a fire, causing death to rise, and the villagers were in a rush, unable to bury their dead. This disease also licked at Mukey's kin and devoured his descendants. In that moment, the sorrowful musician, like a falcon driven to madness on a stormy day, cried out, "Alas, false, empty world!" and poured his soul into the dombra.