Жусанда туған жердің иісі бар

Баяғы заманда қазақтың Бейбарыс деген ұлын соғысқан елдің адамдары ұстап алып, құлдыққа сатып жіберіпті. Бейбарыс бүкіл өмірін Мысыр елінде өткізіпті. Қайдан келгенін есіне түсіре алмапты. Бейбарыс уақыт өте келе өзінің мықтылығының арқасында әскербасы болып, кейін елді басқарған патша болыпты. Оның Бейбарыс деген атына Сұлтан деген атақ қосылған. Бір күні Бейбарыс сұлтан серуендеп жүріп, өсіп тұрған жусанға көзі түсіпті. Әлгі жусанды жұлып алып иіскейді. Сөйтсе, жусанның иісі Бейбарыс сұлтанға туған жерін есіне түсіріпті. Содан бастап қазақта «Жусанда туған жердің иісі бар» деген сөз қалыпты.

Once upon a time, a young Kazakh named Beybars was captured by the people of a warring nation and sold into slavery. Beybars spent his entire life in Egypt. He could not remember where he came from. Over time, due to his strength, Beybars became a military commander and later a king who ruled the land. His name Beybars was accompanied by the title Sultan. One day, while strolling, Sultan Beybars noticed a growing wormwood plant. He picked the wormwood and smelled it. It turned out that the scent of the wormwood reminded Sultan Beybars of his homeland. Since then, the saying "The scent of the homeland is in the wormwood" has been established among the Kazakhs.