Жиренше шешеннің Қарашашпен қосылуы

Он бес жасында Жиренше нағашысын іздеп бара жатып, бір түйе баққан адамға жолығып, бұны сұрап тұрған жері жаңада ғана көшкен ауылдың жұрты болады. Жиренше жұртқа қарап тұрып: – Мынау үйде екі қатын бар екен. Екінші үйдің жұртына қарап: – Мынау үйде екі сұлу қыз бар екен. Үшінші жұртқа қарап тұрып: – Мынау үйдің иті көп екен, – дейді. Сонда түйеші: – Қайдан білдің? – дегенде, – Екі күндес қатыны ұрысып отырып, көсеумен оттың басын қазып тастапты. Екі қыздың барлығы, сұлу болу үшін белдерін жіңішкелеу үшін екі талмен арқан түсетіп жатқандағынан білдім. Үшінші иттің көбін шұңқиып тұрған құйрығын орнымен таласып, қазған аяқтарының орнынан білдім, – депті. Түйешінің өз аулының жұрты болады. Жолаушы баланың айтқаны дәл келгеніне таңдана қарап: – Шырағым балам, қайда барасың, кім боласың? – депті. – Атым – Жиренше, нағашыма барам, – дейді. – Өмірлі болып ер жетсең, тегін адам болмассың. Күн кешкіріп қалды. Ана белдің астында ауыл бар. Баласы жоқ бір адамның әйелі бүгін босанып, әйел бала тапты. Бүгін соның шілдеқанасы болады. Сол қыз ойнаққа кір, ешкім қумас. Мына білімің тұрғанда, – дейді. Түйеші айтқандай әлгі ауылға келсе, қызойнақ қазақтың қарт мәжілісіне қатысып, түнімен ойын-сауықта болған Жиренше ұйықтап кетсе, түс көреді. Түсінде: «Жаңа туған осы қызды он бес жасқа келгенде сен әйелдікке аласың», – дейді. Бала қуана оянып, өз жөніне жүріп кетеді. Екінші рет нағашысына келе жатқанда жолшыбай ауылдың сыртынан өтіп, күн жауады. Бұзау жамырайды. Тезек әкеле жатқан балалар жауыннан қашып, тезектерін төгіп, үйіне кеткенде бір қыз екі бұзауын ұстап жамыратпай, тезегін қабын ықтап отырып қалады. Мұны көрген Жиренше келіп: – Жауынның астында неге отырсың? – дейді. Сонда қыз: – Ақымақ балалар бұзауын жамыратып, тезегін тастап кетті. Көйлегім су болса кебеді, – депті. Осы қыз Қарашаш болады. Жиренше үйленеді.

At the age of fifteen, Jirenche, while on his way to visit his maternal uncle, met a man who was herding camels, and the place he was asking about was the remnants of a recently relocated village. Jirenche looked at the village and said: – There are two wives in this house. Looking at the remnants of the second house, he said: – There are two beautiful girls in this house. While looking at the third village, he remarked: – This house has many dogs. Then the camel herder asked: – How did you know? To which Jirenche replied: – I knew there were two wives because they were arguing and one of them had dug out the fire pit with a ladle. I realized there were two girls because they were tying their waists with two pieces of rope to look beautiful. I knew there were many dogs because I saw the tails of the dogs sticking up from where they had dug their feet. – The camel herder belonged to his own village. The traveler, amazed that the boy's words were accurate, asked: – My dear boy, where are you going, and who are you? – My name is Jirenche, and I am going to my uncle, – he replied. – If you grow up to be a man, you will not be an ordinary person. It is getting late. There is a village just beyond that hill. A woman who has no children has given birth today. They will have a celebration for the newborn. You should join the festivities; no one will chase you away, with your knowledge, – he said. Just as the camel herder had said, when Jirenche arrived at that village, he found himself at a celebration where the old men of the Kazakh community were gathered, and after a night of entertainment, Jirenche fell asleep and had a dream. In his dream, it was said: “You will take this newborn girl as your wife when she turns fifteen.” The boy woke up joyfully and continued on his way. On his second journey to his uncle, he passed by the village and it started to rain. The calves were bleating. The children who were bringing dung ran away from the rain, spilling their dung and heading home, while a girl remained sitting, holding her two calves, without bleating, and sheltered her dung from the rain. Seeing this, Jirenche approached and asked: – Why are you sitting in the rain? The girl replied: – The foolish children left their calves bleating and abandoned their dung. If my dress gets wet, it will dry, – she said. This girl was Karashash. Jirenche married her.