Жасыбай батыр

Жасыбай батыр жас кезінен батыл, ешнәрседен тайсалмайтын ержүрек болыпты. Он сегіз жасында батырлық атағы шығыпты. Бір күні біреулер Ақбет тауының бір аңғарына жиналып, Жасыбайдың батырлығын сөз етіпті. – Жасыбай тірі жаннан қорықпайды. Бұл өңірде онымен батырлық салыстыратын жан жоқ. Оның әруаққа батылы бара ма соны көрелік. Ол үшін жер қазып, бір адамды ішіне жатқызайық та, үстіне ағаш қойып, Жасыбайды соған жұмсайық, – дейді. Кеш болады. Әлгілер бір жылқы сойып, етін тайқазанға салды да, Жасыбайды шақырады: – Жасыбай қарағым, мына жылқының етін пісіруге отын керек. Баянауылдың жасыл шыршаларын кесуге қимай отырмыз. Анау қос қайыңның түбіндегі бай моласының қасында қу ағаш жататын еді. Сенен ыңғайлы ешкім жоқ. Соны алып кел, – депті үлкен кісілер. Жасыбай отынға кетеді. Түн қараңғы екен. Жасыбай қабір басындағы қу ағашты бір-бірлеп ала бергенде, ішінен ақ кебінді біреу атып тұрады. – О, Жасыбай, тірі жүргендермен күш сынасып болып, маған келдің бе? – дейді үрейлі дауыспен. А дегенде Жасыбай сескеніп қалса да, бойын тез жиып: – О, жексұрын, тіріңде ештеңені адамға қимаған дүниеқоңыз едің, көрде жатсаң да, мына ағашты қимай жатырмысың? Енді сен әміріңді жүргізе алмайсың, тыныш жат! – деп ағашты алып жүре беріпті. Сөйтіп, сыннан сүрінбей өткен Жасыбайдың батырлық даңқы арта түсіпті.

Jasybai the hero was brave and fearless from a young age. At the age of eighteen, he gained the title of a hero. One day, some people gathered in a ravine of the Akbet mountain and spoke of Jasybai's bravery. – Jasybai is not afraid of anyone. There is no one in this region who can compare to his heroism. Let's see if he dares to confront the spirit. For that, let's dig a hole, lay a person inside, and place a log on top, then send Jasybai to that, – said the elders. Night falls. They slaughter a horse, put its meat in a large cauldron, and call for Jasybai: – Jasybai, my dear, we need firewood to cook this horse meat. We are reluctant to cut down the green fir trees of Bayanaul. There used to be a dry wood lying near the rich grave under those two birch trees. No one is more suitable than you. Go bring it, – said the elders. Jasybai goes for firewood. The night is dark. As Jasybai picks up the dry wood from the grave, someone in a white shroud suddenly jumps up from inside. – Oh, Jasybai, have you come to test your strength with the living after finishing with them? – says a fearful voice. At first, Jasybai is startled, but quickly gathers himself: – Oh, wretched one, you were a greedy person who never spared anything for others while alive, and now, even in the grave, you are reluctant to part with this wood? You can no longer exert your command, lie still! – and he continues to carry the wood away. Thus, Jasybai, who passed the test without stumbling, gained even more fame as a hero.