Kazakh
Жаманақтың «Шекті» аталуы (ІІ нұсқа)
Әлім атамыз малы көп бай болыпты дейді. Қаратау мен Ұлытау ортасында, Айыртау маңындағы жайлауда отырған екен. Бір күні Әлім атамыз үш баласын – Жаманақ, Қарамашақ, Ұланақты шақырып жинап алып: «Кәне, мініп жүрген аттарыңа әрқайсыларың өз таңбаларыңды басыңдар, кейін осы таңбаны өздеріңе тиісті малдарыңа, жылқыларыңа басыңдар!» – депті. Сонда Әлімнің үлкен ұлы Жаманақ атының екі танауын тіліп, атының сауырына қос шек таңба салыпты. Мұны көріп тұрған Әлім: «Балам, Сауырлы ел боларсың», – деген екен дейді. Сөйтіп, кейін Жаманақ барлық малдарына осы «Шек» таңбасын салғызыпты. Далада жайылымда жайылып жүрген көп малдың «Шек» таңбасын көріп, басқа жұрттар: «Мына жатқан «Шек» таңбалы малдар Жаманақ ағамыздың малы, ағаның малына тимеңдер!» – деп айтып жүріпті. Міне, осыдан Шек – Шекті атауы елге таралып, Жаманақтың ұрпақтары кейін «Шекті елі» деп аталып кетіпті.