Қожа Ахмет Ясауи

Ысқақ Бабтың ұрпақтарынан тарайтын Ибраһим шайхтан екі бала болады. Солардың бірінің аты Ахмет болады. Бірде бала Ахмет үйден шықса, атасы Ибраһим шайх шұқшиып жер шұқылап отыр екен. – Ата, не істеп отырсыз? – деп сұрағанда: – Е, балам, егістікті жегенелеп отырмын, – деп жауап береді. – Ой, ата-ай, соған да осыншама әуре боласыз ба? Бір ауыз сөзбен бітірмейсіз бе? – дейді Ахмет. – Ондай қолымнан келмейді, қолыңнан келсе, сен жасай ғой, – деп, әкесі баласын сынамақ мақсатпен рұқсат беріпті. Сонда жас Қожа Ахмет тұрып: – Жегенең жерге қал, бегенең бетке шық! – деген екен. Дәрет алып келген атасы қайран қалып: – Е, балам, саған Алла тағаланың құдіретімен әулиелік дарыды, енді Жарылқаушы иең қайда жол көрсетсе, сонда бар! – деп батасын берген екен.

From the descendants of Iskak Bab, there is a Sheikh Ibrahim who has two sons. One of them is named Akhmet. One day, when the boy Akhmet went out, his grandfather Sheikh Ibrahim was digging into the ground intently. – Grandfather, what are you doing? – he asked. – Oh, my son, I am cultivating the field, – he replied. – Oh, grandfather, do you really have to go through all this trouble for that? Can't you just finish it with a single word? – said Akhmet. – I can't do that, if you can, go ahead and do it, – his father allowed him, intending to test the boy. Then young Khoja Akhmet stood up and said: – Let your plowing be in the ground, let your blessings be on the face! – he said. His grandfather, who had brought the ablution water, was astonished and said: – Oh, my son, by the power of Allah, you have been granted the gift of sainthood, now wherever your Merciful Lord guides you, go there! – and he blessed him.