Kazakh
Сәмен қу
Сәмен мен Бақтияр дейтін замандасы кеңесіп отырып, әңгіменің арасында Бақтияр өзінің әйелін мақтайды. «Әйелім өзіме сенеді, мен арамдық істемейім, о да аман, кісі сөзіне ермейді»,—дейді. Сәмен:
—Ол бекер, ол ашуланады да, сөзге де ерер,—дейді. Ақыры, екеуі сөз байласады. Сәмен азғырмақшы болады.
Бір кезде Сәмен Бақтиярдың үйіне келіп, ешнәрсе күтпестен Құран оқиды. Артынан көңіл айтады. Сонда отырған 4-5 адамға:
—Е, Бақтияр анаугі ана елден әйел алмай, басқа елден әйел алған ба?—дейді. Отырғандар аң-таң болып, «жоқ, ондай, мұнда [й] өзгеріс болған жоқ»,—дейді.
Сәмен:
—Неге Бақтияр... ана қалхоздан бір әйелге сөйлесіп жүр еді,—дейді. Сол кезде Бақтияр келеді. Бақтияр кірісімен әйелі алдынан тұра жүгіріп:
—Е, мені тірідей өлді деп, Құран оқытып, әйел алмақшы болып жүр екенсің ғой, әйеліңді барып ал,—деп ұрысады.
Бақтияр басында түсінбей, аң-таң болып отырады. Сәменге қарайды, жан-жаққа қарайды. Аң-таң. Сонда Сәмен:
—Ә, Бақтияр, сенің әйелің ашуланбайды екен,—дейді. Сонда Бақтияр:
—А, Құдай ұрған екен!—деп, сонда түсінеді.