Kazakh
Қара өлең
Дүние, ойлап тұрсам, артың шолақ,
Әркімді алар бір күн ажал тонап.
Сыйласып тіршілікте ойна да күл,
Біреуге бұл жалғанда біреу қонақ.
Дүние, ойлап тұрсам, артың шолақ, Әркімді алар бір күн ажал тонап. Сыйласып тіршілікте ойна да күл, Біреуге бұл жалғанда біреу қонақ.