Айрауықтың ащы күйі

Ұлы жүзде Тайлақ деген кісі өтіпті. Тайлақ батыр асқан сыбызғышы адам болыпты. Тайлақ батыр «Айрауықтың ащы күйін» өзінің Шекер мен Барақ дейтін екі ұлына арнап шығарған деседі. Тайлақ батыр сексенге келіп әбден қартайған кезінде жылқысын жау шауып кетеді. Шекер мен Барақ атты екі баласы қарт әкесін үйде қалдырып, жау соңынан қуады. Сол жолда Шекерге оқ тиіп, қаза табады. Барақ жылқыдан айрылып, жаралы қайтқанда үй сыртында төбеде отырып, күні бұрын осы оқиғаны, жаны сезіп, күңіреніп тартқан күйі екен. Бұл күйді жиналған елі-жұртына тарту арқылы үйде отырған келініне естіртеді. Сонда үйде отырған келіні: «Әкем тартар күй емес, өзім естір күй емес, сақта Құдай, сақтай гөр!» – деп үйден шыға алмай отырып қалады деп аңыз қылады.

In the Great Juz, there lived a man named Tylak. Tylak the hero was an extraordinary dombra player. It is said that Tylak the hero composed the bitter tune of "Airaulyq" for his two sons, Sheker and Barak. When Tylak the hero reached the age of eighty and had grown very old, his horses were taken by the enemy. His two sons, Sheker and Barak, left their elderly father at home and chased after the enemy. Along the way, Sheker was shot and killed. Barak, having lost the horses, returned wounded, and outside the house, sitting on the roof, he played the tune he had felt in advance, lamenting the event. By playing this tune for the gathered people, he conveyed the news to his daughter-in-law who was sitting at home. Then the daughter-in-law, sitting at home, said: "This is not a tune my father would play, nor is it a tune for me to hear, God forbid, may it be preserved!" – and she remained unable to leave the house, as the legend goes.