Аққудың зары

Ертеде бір сұлу қыз бен күйші жігіт бір-біріне ғашық болыпты. Күндердің күнінде жігіт алыс сапарға аттанады. Аман- есен оралып, қыздың ауылына келсе, ол осыдан сәл бұрын қайтыс болған екен. Ел-жұрты сүйегін ауыл шетіндегі көлдің қасындағы төбенің басына жерлейді. Жігіт сол жерге барып, домбырасымен қалыңдығын жоқтап, күні бойы зарлана күй тартады. Көлдің ортасында кішкене арал бар көрінеді. Сол аралды аққулар мекендейді екен. Көл маңындағылар аққу жұмыртқалаған кезде үнемі салға мініп барып жұмыртқасын алып кетіп отырыпты. Жігіт сүйгенін жоқтап мұңайып отырса, балапандарынан айырылып сұңқылдап, тынымсыз ұшып жүрген жалғыз аққуды көреді. – Бұл дүниеде ұшқан құс, жүгірген аңның бәрі де мұңды, бәрі де зарлы екен ғой, – деп әлгі күйші жігіт аққудың зарын күйге қосып тартқан екен...

Once upon a time, a beautiful girl and a musician boy fell in love with each other. One day, the boy set off on a long journey. When he returned safely and arrived at the girl's village, he found out that she had passed away shortly before. The villagers buried her at the top of a hill by the lake on the outskirts of the village. The boy went there and, mourning for his bride with his dombra, played a sorrowful tune all day long. In the middle of the lake, there was a small island inhabited by swans. The people living near the lake would always row out in a boat to collect the swan eggs whenever the swans laid them. While the boy was sitting there in sorrow for his beloved, he saw a lone swan flying restlessly, crying out for its chicks that it had lost. - "In this world, every bird that flies and every animal that runs is mournful; all are sorrowful," the musician boy said as he added the swan's lament to his tune...