Майдажал – Телқоңыр

Алтай бетінде бұрын өткен бір жылқылы бай болған екен. Оның бір түнде екі биесі құлындап, бірінің енесін қасқыр жеп, құлыны қарағанның түбіне кіріп аман қалыпты. Енді біреуі құлынын емізіп тұрады. Содан бұл жетім құлынды тірі қалған биеге теліп, екі құлын бір биені еміп өседі. Ат сыншылары екі құлынды жақсы ат болады дейді екен. Бұл құлынның бірін «Телқоңыр», бірін «Майдажал» деп атапты. Бай көшкенде екі баласына екі құлынды мінгізіп қойып, екеуінің жүрісін күйге қосады екен. «Майдажал», «Телқоңыр» күйі осыдан қалған екен.

Once upon a time, there was a wealthy horse owner in the Altai region. One night, two of his mares gave birth, and one of them was eaten by a wolf, while the foal managed to survive by hiding in the thicket. The other mare was nursing her foal. So, this orphaned foal was attached to the surviving mare, and both foals were raised by one mare. Horse experts said that both foals would become good horses. One of the foals was named "Telqonyr," and the other "Maidazhal." When the wealthy man moved, he would have his two sons ride the two foals and would play music to accompany their gait. The melodies "Maidazhal" and "Telqonyr" have remained from that time.