Бегім салы

Бір орта жастан асқан адам мен, бір жас жігіт жол жүріп келе жатады. Екеуінің де тіршілігі құбатөбел, мінген көліктері шардақ екен. Күн түске тырмысқан шақта бір белден асып түскен жолаушылар қайран қалып тұрып қалады. Алдарында мал тұяғы тимеген, шүйгін жайлау, көк саздың қақ ортасында тоғыз қанат оқ орда тігулі тұр. Мінезі жеңілтектеу жас жігіт «апыр-ай, бұл кімнің ауылы екен, бұл жерге ешкім қонбаушы еді ғой» дей бергенде көргені көп қарасақал: «Сабыр ет балам, бұл тегін үй емес, не де болса, барып көрейік», – дейді. Екеуі де қазақы ескі әдетпен аттан түсіп, аттарын жетелеп ауылға жаяу келеді. Үйдің тұсына келгенде ересегі: «Шөлдедік, сусын келтіріңіз», – дейді. Сол сәтте сықырлауық айқара ашылып, ішінен бір жан иесі шығады. Бір қолында көн шелекке құйылған қой сүтінің айраны, екінші қолында сүйретпе толы қысырақтың қымызы екен. Асығыс қимылдайтын жас жігіт көн шелекті қағып алады да, мұздай айранды басына бір-ақ көтереді. Ал ересек асықпай сүйретпенің аузын шешіп, қойнынан тостаған алып, соған құйып бір тостаған қымыз ішеді. Сонда сусын алып шыққан үйдің иесі жас жігіттің бетіне қарап тұрып: «Сабырсыз неме! Қойлы болады екенсің», – дейді де, үлкен адамға бұрылып, «Ал сіздің жылқыңыз көп болады екен», – дейді. Былай шыққаннан кейін жігіт жолсерігінен: «Бұ не керемет, мына тұрған үй не, үйдің иесі кім?» деп сұрайды. Серігі – «үндеме, құдай жарылқады, бізге Бегімсалдың өзі жолықты», – дейді. Көп ұзамай осы екі адам жер қайысқан мал иесі болып шығады.

A middle-aged man and a young man are traveling together. Both of them are living a rough life, and their means of transportation are shabby. As the sun climbs towards noon, the travelers, having crossed a ridge, stop in amazement. Before them lies a lush pasture untouched by livestock, and in the middle of the green meadow stands a nine-canvas yurt. The somewhat frivolous young man exclaims, "Wow, whose village is this? No one ever camps here," just as the experienced old man says, "Be patient, my son, this is not an ordinary home; let's go and see." Both dismount in the old Kazakh tradition and walk towards the village, leading their horses. When they reach the house, the elder says, "We are thirsty, please bring us some drinks." At that moment, a creaky door swings open, and a person emerges. In one hand, they hold a churn filled with sheep's milk yogurt, and in the other, a bowl full of mare's kumis. The hasty young man snatches the churn and raises the cold yogurt to his head in one go. Meanwhile, the elder leisurely opens the bowl of kumis, takes a cup from his pocket, pours some into it, and drinks a cup of kumis. The owner of the house, looking at the young man, says, "Impatient one! You will have many sheep!" and then turns to the elder, saying, "And you will have many horses." After leaving, the young man asks his companion, "What a marvel! What is this house, and who is its owner?" His companion replies, "Don't speak, God has blessed us; we have met Begimsal himself." Before long, these two men turn out to be owners of countless livestock.