Саңдық ашты Сарыөзен

Бір күні күйші Сарыөзен деген өзенді бойлай өрлеп келе жатады. Өзен тасып, толқындары төңкеріліп, тынбай тулап, тасқа тигенде қайта қайырылып, сандықтың аузын ашқандай ақтарылып жатады. Осы көрініске қызыға қарап келе жатқанда, артынан атпен бір жігіт жақындап: – Ассалаумағалейкүм! – дейді. Сыбанқұл үндемей жүре-жүре бір кезеңді асқанда барып жігітке бұрылып: – Уәликсалам, – депті. – Ой, ата мен сізге сайдың аяғында сәлем беріп едім, басына келгенде жауап қатқаныңыз қалай? – деп сұрайды жігіт. Сонда Сыбанқұл күйші: – Сен, балам, ренжіме. Мен бағанадан бері «Сандық ашты Сарыөзен» деген күй тартып келе жатыр едім, – деп домбырасын қоржынынан алып, сол жерде әлгі күйін тартқан екен.

One day, the musician Saryözen was walking along the river called Saryözen. The river was overflowing, its waves crashing and tumultuously rolling, as if it were opening the mouth of a chest when it hit the rocks. While he was admiring this scene, a young man approached him on horseback and said: – Assalamu Alaikum! Sıbanqul walked in silence for a while, and after passing a certain distance, he turned to the young man and replied: – Wa Alaikum Assalam. – Oh, I greeted you at the foot of the hill, how come you only responded when I reached the top? – asked the young man. Then the musician Sıbanqul said: – My son, do not be upset. I have been playing a tune called "The Chest Opened by Saryözen" for a while now, – and he took his dombra out of his bag and played that very tune right there.