Бала – бауыр етің

«Әлмерек батырдың әйелі босанып, ұл тауыпты» деген қуанышты хабарды естіген Сырымбет батыр серігінің сергігеніне шаттанып, балаша ебелектейді. – Көңілі жарым боп, шердің шелі торлап жүрген мұнды ер еді, мына мерейіне ортақтасып, құтты болсын айтайын, – деп, ауылынан ізгі ниетпен аттанады. Қарт батыр суыт жүріспен абыр-сабыр болып абдырап, дүрлігіп жатқан Әлмерек ауылына келеді. Осы тұста ел тізгінін ұстап, іс-әрекеттеріне билік айтып жүрген Әлмерек бидің ақ ордасына атының басын тірейді. Қарт батырды ауыл жігіттері аса қошаметпен қарсы алады да, қолтығынан демеп аттан түсіреді. Сол сүйемелдеген күйі даңғарадай кең, сарайдай далиған он алты қанат ақ боз үйге бастайды. Төрдің төбесіндегі шайы көрпенің үстіне жеткізеді. Нұрлы жүзі гүл-гүл жайнап, жанарынан қуаныш сезімінің сәулесі төгілген Әлмерек би орнынан ұшып тұрып, айбынды қартқа: – Төрлетіңіз, қадірлі батыр! – деп, елбіректей сыйлы орын ұсынады. Шаттығын жасыра алмай, балаша жайраңдайды, қолтығынан сүйемелдеп, төрдің төбесіне шығарады. Оюлы текемет, сырмалы сырмақтың үстіне жайылған жұмсақ көрпеге жайғасқан Сырымбет батыр да жайдары күлімдеп, биді төл басысымен құттықтайды. Ердің, елдің меселін өсіретін ақ тілеуін ақтарады: – Ел тілеуі – ер, ер тілеуі – ел. Тоғысқан мұратымыз осы еді ғой әуел бастан. Сен елдің Әлмерегі едің арынды. Бірақ көңілің жарым еді. Құдай тілеуіңді беріпті, қолыңа қонған балапаның қыран болсын! Көкейің көлдей толып, мұратыңа жетіпсің, енді жанынды сол жебесін. Ұл – үрім-бұтағың, өмірлі болсын, артынан шұбырып үбірі мен шүбірі ерсін! Өзің құсап, еңіреп жүріп елін қорғасын! Бүкіл өмірін елін жаудан қорғауға сарп еткен қарт батырдың ақтарыла айтқан адал ниетінен меселі өскен Әлмерек би: – Атағы Алатаудай аспандаған, айбары Сырдың суындай тасқындаған, халықтың тас қорғаны саналған Сырымбет едіңіз, әруағыңыз жебеп, айтқаныңыз келсін! – дейді жүрегі елжіреп. Қарт батыр сәл ырғалып қойып, ойын түйіп алады да, әрі қарай толғайды. – Бала да бір алтын тағың, басыңа қонған бағың. Оған ата-анасы үміт артады, түйсігін халық айтады. Бір бала әкесімен жанаса туады, бір бала талабымен таласа туады. Бір бала шөлдегі бұтадай шөжіп, бойы өспей табандап, аласа туады. Бір бала дара дарақтай дарқандығын танытып, кем-кетікке қайыр қып, қараса туады дейді. Мұны айтып отырғандағы тілеуім: балаң жанаса туса – арқа сүйерің болсын. Қараса туса – ой түйерің болсын. Таласа туса – таудай талабы болсын. Тек тайталасып, тауаныңды қайтармасын. Алдыңдағы ағыңнан айырмасын! Жанынды шыжғырып, отқа күйерің болмасын, көгеріп өнген арқасүйерің солмасын! Қарт батырдың ықыласын жиналған тілеулес жұрт қостайды. Шалқыған ойы толғандырған Әлмерек бидің өзі де отты сезімін ірке алмайды: – Менің тілеуім: асып та тұрмасын, тасып та тұрмасын, құрбы-құрдасымен қатар жүрсін, ел-жұртының қадірін білсін. Шапқан жауды қойдай қырып, бөрідей шулатсын! Іске асырса екен деп, менің ұрпағымнан күтетінім осы, Сыреке!.. – Жаратқан мұратынды қабыл етсін. Елдің адамысың ғой, тілеуіңе жет! – деп бата жасаған Сырымбет батыр бетін сипайды. Ел биі әрі ақылман абызы Әлмеректің тұңғыш ұлы Бабаға айтылған ақ тілеулер осындай екен.

Hearing the joyful news that "Almerec the hero's wife has given birth to a son," Syrymbet the hero rejoices at his companion's happiness and dances like a child. - "He was a gloomy man, with a half-hearted spirit, wandering in sorrow. I will share in this joy and wish him well," he says, setting off from his village with good intentions. The old hero arrives at the bustling and lively Almerec village, where people are in a flurry. At this point, he directs his horse towards the white yurt of Almerec the elder, who holds the reins of the people and governs their actions. The village youths greet the old hero with great respect, helping him down from his horse. They lead him, still supported, to a spacious, grand sixteen-pole white yurt. They bring tea to the top of the honored place. With a radiant face blooming like a flower and joy shining from his eyes, Almerec the elder jumps up from his seat and says to the venerable old man: - "Welcome, esteemed hero!" and offers him a place of honor. Unable to hide his joy, he beams like a child and supports him to ascend to the honored place. Settled on a soft blanket spread over an ornate carpet, Syrymbet the hero smiles cheerfully and congratulates the elder. He fulfills the noble wish that elevates both the hero and the nation: - "The wish of the people is the hero, and the wish of the hero is the people. This was our shared goal from the very beginning. You were the powerful Almerec of the people. But your heart was heavy. God has granted your wish; may the child that has come to your hands be a falcon! May your heart be filled like a lake, and you have reached your goal; may your soul be guided by that! May your son be your lineage, may he live long, and may his descendants flourish! Let him protect his people as you did, with a mighty heart!" The old hero, who has devoted his entire life to protecting his people from enemies, speaks his sincere wishes, and Almerec the elder, whose heart swells with pride, responds: - "You were Syrymbet, whose fame soared like the Alatau and whose might surged like the waters of the Syr. May your spirit guide you, and may your words come true!" The old hero slightly sways and gathers his thoughts before continuing. - "A child is a golden crown, a blessing that has come to your head. Parents place their hopes in him, and the people speak of his potential. One child is born close to his father, another is born with ambition. One child may be stunted like a bush in the desert, growing short and low. Another child may show his generosity like a tall tree, helping those in need. My wish in saying this is: if your child is born close to you, may he be your support. If he is born with generosity, may he be your wisdom. If he is born with ambition, may he have a mountain-like determination. May he not compete with you and take away your strength! May he not be separated from the flow before you! May your soul not be scorched, may your nurturer not wither!" The gathered well-wishers support the old hero's sentiments. Almerec the elder, whose thoughts are filled with joy, cannot contain his fiery feelings: - "My wish is: may he not be too far ahead, nor too far behind; may he walk alongside his peers, and may he appreciate the value of his people. May he slaughter the enemies like sheep and stir them like wolves! This is what I hope for from my descendants, Syrymbet!" - "May the Creator accept your wishes. You are a man of the people; may you achieve your desires!" says Syrymbet the hero, wiping his face. Thus, the noble wishes for Almerec's first son Baba are expressed.