Қазақша
Орта жүздің алты тайпасының шығуы туралы (І нұсқа)
Жанарыстың екі қатыны болыпты. Оның бір де біреуінің пұшпағы қанамай, «қайран жас иісті баланы-ай!» деп зарығып, қамығып жүрген кезінде ойламаған жерден алты қожа келіп, қона қалады.
«Ой, Құдай-ай,
Берді ғой бала беретұғын,
Әулиелер келді ғой!
Сыйынбасам маған серт,
Қолдамасаң саған серт,
Сарт болсаң, садағаң кет! – деп, алтауына алты қой сойыпты. Қойын сойғаннан кейін Жанарыс әлгілерге:
– Аттарыңды тынықтырып, осы қойлардың етін жеп, тауыспай жібермеймін! – дейді. Сонда қожалар мұның шынымен құлап, ықылас қылғанына риза болып:
– Осы алтауымыздың атымызды бердік, алты ұлға ата боласың! – деп баталарын беріпті. Олардың аттары: Қарақожа, Аққожа, Ақтамбердіқожа, Дарақожа, Есімқұлқожа, Қосымқожа екен. Содан Жанарыстың қатындарының аяғы ауыр бола бастап, бәйбішеден төртеу, тоқалдан екеу туыпты. Алтауына алты қожаның аты қойылыпты.
Бәйбішеден туған төрт ұлға – Қарақожа, Аққожа, Ақтамбердіқожа, Дарақожа деп қояды. Қарақожадан – Арғын, Аққожадан – Найман, Ақтамбердіқожадан – Қыпшақ, Дарақо жадан – Қоңырат, тоқалдан туған Есімқұлқожа мен Қосым қожа дан Керей мен Уақ тарайды.